พระกำแพงซุ้มกอ พิมพ์ใหญ่ มีกนก

เป็นอีกหนึ่ง “ยอดพระเบญจภาคี” ประเภท “พระกรุเนื้อดิน” แห่งเมือง “ชากังราว” (กำแพงเพชร) ที่อลังการด้วยศิลปะ “สุโขทัยยุคต้น” เพราะมีพระพุทธลักษณะที่สวยงามล่ำสันบึกบึนรวมทั้งมี “เอกลักษณ์” เฉพาะตัวที่ไม่เหมือน “พระกรุเนื้อดิน” จากเมืองใด ๆ แม้ว่าจะสร้างขึ้นโดย “ฤาษี” เช่นเดียวกันกับ “พระรอดวัดมหาวัน” แห่งเมือง “ลำพูน” และ “พระผงสุพรรณ” แห่งเมือง  “สุพรรณบุรี” ก็ตาม

ทางด้านอายุของ “พระกำแพงซุ้มกอ” จึงเป็นรอง “พระรอดวัดมหาวัน” (อายุ ๑,๓๐๐ ปี) โดยอายุของ “พระกำแพงซุ้มกอ” ถึงวันนี้ประมาณร่วม “๗๐๐ ปี” แล้วส่วนราคาค่านิยมในปัจจุบันจะเป็นรองก็เพียง “พระ สมเด็จวัดระฆัง” เท่านั้นเพราะในองค์ที่สวยสมบูรณ์ระดับ “แชมป์เรียกพี่” ก็ต้องใช้เงิน “๒๐ ล้าน” จึงจะมีสิทธิได้ครอบครอง

ส่วนการสร้าง “พระกำแพงซุ้มกอ” สร้างขึ้นทั้งหมด “๖ พิมพ์” ด้วยกันคือ ๑.พิมพ์ใหญ่มีกนก ๒.พิมพ์ใหญ่ไม่กนก ๓.พิมพ์กลาง ๔.พิมพ์เล็ก ๕.พิมพ์ขนมเปี๊ยะ ๖.พิมพ์จิ๋ว ซึ่งแต่ละพิมพ์ก็มีจุดสังเกตที่แตกต่างกันไปโดยวันนี้ขอนำ “พิมพ์ใหญ่มีกนก” มาทำการชี้จุดสังเกตเพื่อให้ผู้สนใจใคร่เรียนรู้ ทำการศึกษาเพราะปัจจุบัน “วัตถุมงคล” ใดก็ตามหากเป็น “ยอดนิยม” แล้วจะมี “ผู้ทำปลอม” ออกมาหลอกขายแก่ผู้ไม่ถ่องแท้ชนิด “เซียนพระ” (หลายราย) ถึงกับเป็นลมมาแล้วก็มากมี

  1. ขอบข้างด้านขวามือองค์พระ ตั้งแต่ พระเพลาขวา (ตักขวา) จะเป็นเส้นโค้ง (ตามลักษณะองค์พระ) ที่หนาใหญ่ไปถึงกึ่งกลางองค์พระมีลักษณะคล้ายกับมี เนื้อปลิ้น ออกมาด้านหน้าส่วนด้านซ้ายจะเรียวเล็กและ ไม่มีเนื้อปลิ้น เหมือนด้านขวา
  2. ลายกนกตามพื้นผนังองค์พระ เป็นระเบียบที่ ไม่เรียบร้อยนัก (เบี้ยวไปบิดมาบ้าง ลึกบ้างตื้นบ้าง และ   มีทั้งชิดและห่างกัน) และตรงบริเวณ พระกัปปะระ (ศอก) ด้านซ้ายมือองค์พระลายกนกจะมีลักษณะคล้ายเส้น    พิมพ์แตก
  3. เส้นซุ้มครอบพระเศียร (ศีรษะ) อันเป็นที่มาของการเรียกพระนามว่า “ซุ้มกอ” มีลักษณะคล้ายตัวอักษร “ก.ไก่” และฐานเส้นซุ้มทางด้านขวามือองค์พระที่อยู่เหนือ พระอังสา (ไหล่) มีลักษณะเป็นร่องเล็กคล้ายเส้นขาด   (ไม่ติดหัวไหล่) และเส้นซุ้มจะมีการหักงอตรงกลางเล็กน้อย ส่วนเส้นซุ้มด้านซ้ายมือองค์พระจะเป็นเส้นโค้งที่สวยงาม กว่าเล็กน้อย โดยฐานเส้นซุ้มด้านนี้จะจรดพระอังสา (ติดหัวไหล่)
  4. ในองค์ที่สวย สมบูรณ์พิมพ์ติดชัด จะปรากฏรายละเอียดของ เส้นพระนลาฏ (เส้นหน้าผาก) พระเนตร (ตา) พระนาสิก (จมูก) พระโอษฐ์ (ปาก) พระกรรณ (หู) ทุกองค์
  5. ซอกพระกัจฉะ (รักแร้) ทั้ง  สองข้างจะเป็นร่องลึก  และปรากฏปลายเส้น สังฆาฏิ ชอนไชเข้าไปในซอกพระกัจฉะด้านขวามือทุกองค์
  6. พระอุระ (อก) มีลักษณะล่ำสันผึ่งผายส่วน บั้นพระองค์ (สะเอว) มีลักษณะแบบ เอวคอด และบั้นพระองค์ทั้งสองข้างจะปรากฏ เส้นเสี้ยน (ขนแมว) เล็ก ๆ ทุกองค์
  7. พระหัตถ์ขวา (มือขวา) ที่วางประสานกับพระหัตถ์ซ้ายในลักษณะ นั่งสมาธิ จะวางทับพระหัตถ์ซ้าย
  8. ฐานองค์พระมีลักษณะคล้ายกลีบบัว โดยกลีบบัวตรงกลางจะใหญ่กว่ากลีบบัวอื่น ๆ และมีเม็ดกลมอยู่กึ่ง กลางกลีบบัวอย่างเห็นได้ชัด.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s